Poznań ul. Promienista 132
pon-pt: 11:00-19:00

Stulejka

Stulejka ( z łaciny – phimosis) – jest to przykre męskie schorzenie nabyte lub wrodzone, które polega na zwężeniu ujścia napletka. Stan ten uniemożliwia (stulejka całkowita) lub ogranicza (stulejka częściowa) ściąganie napletka (w stanie wzwodu lub w stanie spoczynku członka).

Łacińska nazwa wywodzi się od greckiego słowa φῑμός, co oznacza kaganiec.

Zjawisko to jako stan chorobowy (patologiczny) zachodzi dopiero od pewnego momentu rozwoju człowieka, gdyż u większości noworodków, niemowląt i dzieci (do około 2-3 roku życia) płci męskiej nie można napletka cofnąć do rowka zażołędnego i jest to stan fizjologiczny prawidłowy.

U noworodków napletek jest sklejony z żołędzią za pomocą mastki.

Stulejkę uważa się również wtedy, gdy napletek pozwala się odprowadzić do rowka zażołędnego w stanie spoczynku, ale w trakcie erekcji penisa wywołuje ucisk i ból.

Stulejka może występować w kilku stopniach:

  1. pełna, gdy napletek w ogóle nie pozwala odsłonić żołędzi penisa
  2. niepełna:
    1. możliwe jest częściowe odsłonięcie żołędzi
    2. możliwe jest pełne odsłonięcie żołędzi w stanie bez spoczynku, ale przy erekcji pojawia się ból
    3. możliwe jest pełne odsłonięcie żołędzi, również w stanie erekcji, ale napletek zaciska się w tym stanie w rowku zażołędnym.

Stulejka może być nabyta lub wrodzona, w tym przypadku w dowolnym, nawet podeszłym wieku.

Ostatnie obserwacje przeprowadzone na bostońskim Uniwersytecie Medycznym stwierdziły występowanie podobnego zjawiska u kobiet – stulejki łechtaczki.

Stulejka leczenie

W naszym kraju stulejka jest leczona jest chirurgicznie dopiero po ukończeniu 2 roku życia. Jest to tzw. plastyka napletka.

W początkowym stadium stulejkę możemy leczyć poprzez naciąganie napletka, np. rozgrzanego w gorącej kąpieli (metoda Beaugé’a).

Jednakże najczęściej leczymy ją operacyjnie poprzez usunięcie części albo całości napletka.

W łagodnym stopniu stosujemy zabieg korekcyjny polegający na poszerzeniu ujścia napletka.

Zazwyczaj zabieg ten przeprowadzamy w znieczuleniu miejscowym. Rekonwalescencja trwa najczęściej dwa tygodnie.

Mimo prostego zabiegu mogą występować powikłania, szczególnie gdy zabieg wykonujemy u osoby młodej przed wejściem w wiek dojrzewania.

Plastyka napletka to zabieg zdecydowanie mniej inwazyjny niż obrzezanie. Obejmuje chirurgiczne nacięcia i ponowne zszycie napletka w taki sposób, by odpowiednio poszerzyć jego ujście.

Zabieg pozwala zachować napletek, jednak wiąże się z ryzykiem nawrotu stulejki.

Obrzezanie

W stadiach bardziej zaawansowanych wykonuje się obrzezanie (usunięcie części lub całości napletka), zabieg ten umożliwia całkowite wyleczenie stulejki.

Obrzezanie należy do bezpiecznych zabiegów operacyjnych, z niewielkim odsetkiem powikłań.

W trakcie zabiegu chirurg usuwa zwężony napletek i zszywa skórę prącia.

W niektórych sytuacjach, kiedy występuje brzuszne przygięcie prącia, razem z obrzezaniem wykonuje się zabieg wydłużenia (elongacji) zbyt krótkiego wędzidełka. Dzięki temu można cofnąć napletek za żołądź penisa.

Do powikłań obrzezania należy m.in. obrzęk, zakażenie, rozejście się rany pooperacyjnej.

Plastykę napletka można wykonać w gabinecie chirurgicznym w znieczuleniu miejscowym.

Stulejka u kobiet

U kobiet zjawisko przerośnięcia fałdów skóry nad łechtaczką nazywane jest kobiecą stulejką, co znacznie zmniejsza doznania w trakcie stosunku i jest przyczyną braku odczuwania orgazmu. Leczeniem jest plastyka “kaptura łechtaczki” – hoodoplastyka, często wykonywany zabieg obok labioplastyki.

Stulejka

Czym jest stulejka?

Stulejka jest schorzeniem dotyczącym mężczyzn, które polega na zwężeniu ujścia napletka, które utrudnia bądź też całkowicie uniemożliwia jego odprowadzenie i odsłonięcie żołędzi prącia. Niemożność ta występuje zarówno w spoczynku, jak również podczas erekcji.

Łacińska nazwa stulejki brzmiąca phimosis pochodzi od greckiego słowa oznaczającego kaganiec. Stulejką określany również jest stan, gdy istnieje możliwość odprowadzenia napletka aż do rowka zażołędnego, natomiast powoduje to dyskomfort, a nawet ból.

Bardzo istotne jest by pamiętać, że używanie pojęcia stulejki jako stanu patologicznego jest zasadne dopiero od pewnego wieku. Wynika to z faktu, że u noworodków, niemowląt oraz chłopców do trzeciego roku życia nie ma możliwości odprowadzenia napletka do rowka zażołędnego, natomiast jest to stan całkowicie fizjologiczny i nie wymaga korekcji.

Jednakże utrzymywanie się tego stanu powyżej trzeciego roku życia wymaga interwencji, ponieważ zaniedbana stulejka może doprowadzić do różnych dysfunkcji seksualnych w życiu dorosłym.

Jakie są przyczyny stulejki?

U podstaw powstawania stulejki leży kształt napletka w wieku dziecięcym, który jest długi, ryjkowaty, ale mimo wszystko daje się odprowadzić. Jednakże wymaga on przestrzegania ścisłych zasad higieny. Obejmują one odprowadzanie napletka, dokładne mycie żołędzi prącia, oraz usuwanie z rowka zażołędnego mastki zwanej również smegmą.

Jest to bardzo istotne, ponieważ dopuszczanie do zaniedbań higienicznych może prowadzić do powstawania stanów zapalnych napletkach, czego rezultatem jest zwężenie ujścia napletka. Powoduje to gromadzenie się nadmiaru mastki oraz moczu pod napletkiem, prowadząc do nasilenia się objawów, stanów zapalnych, a także stulejki w życiu dorosłym.

U mężczyzn dorosłych bezpośrednią przyczyną stulejki są zaniedbania higieniczne. Ich rezultatem jest powstawanie przewlekłych stanów zapalnych, które powodują bliznowacenie napletka i postępujące, nasilające się trudności z jego odprowadzaniem.

Prowadzi to w rezultacie do różnego rodzaju dysfunkcji seksualnych, włącznie z zaburzeniami erekcji oraz ejakulacji. W skrajnych przypadkach, stulejka może powodować nawet rozwinięcie się raka prącia.

Jakie są rodzaje stulejki?

Tak naprawdę można stosować kilka klasyfikacji stulejki. Najbardziej podstawowa obejmuje podział na stulejkę wrodzoną oraz stulejkę nabytą. Ta ostatnia może się pojawiać w dowolnym wieku, nawet u starszych mężczyzn.

Klasyfikacja mająca bardziej kliniczne zaufanie to taka, która określa zaawansowanie stulejki. W ramach tej klasyfikacji wyróżnia się stulejkę pełną oraz niepełną. Ze stulejką pełną mamy do czynienia, kiedy ujście napletka jest na tyle zwężone, że nie pozwala na odsłonięcie żołędzi.

Stulejką częściową nazywamy stan, gdy odprowadzenie napletka z odsunięciem żołędzi jest możliwe w niektórych przypadkach. Pierwszym z nich jest sytuacja, gdzie jest możliwe częściowe odsłonięcie żołędzi.

Druga sytuacja to kiedy odprowadzenie napletka jest możliwe w sytuacji, gdy penis jest w stanie spoczynku, ale podczas erekcji nie ma takiej możliwości.

Wreszcie trzecia, najłagodniejsza sytuacja, to kiedy odprowadzenie napletka do rowka zażołędnego jest możliwe również w stanie wzwodu, jednakże ujście napletka zaciska się w rowku zażołędnym powodując duży dyskomfort, a niejednokrotnie nawet ból.

Jak się leczy stulejkę?

Wskazaniem do rozpoznania i leczenia stulejki jest niemożność odprowadzenia napletka do rowka zażołędnego u trzyletniego chłopca. Bardzo ważne jest, by nie próbować odprowadzania napletka na siłę, gdyż może to powodować jego uszkodzenie. We wczesnym stadium u dzieci możliwe jest podjęcie próby leczenia bezzabiegowego, z zastosowaniem tak zwanej metody Beaugé’a.

Polega ona na rozciąganiu napletka rozgrzanego w gorącej kąpieli. Wskazane jest również leczenie współistniejącego stanu zapalnego stosując maści i kremy zawierające sterydy. Jednakże często konieczne jest przeprowadzenie zabiegu operacyjnego w znieczuleniu ogólnym.

Procedura polega na poszerzeniu ujścia napletka tak, by umożliwić jego bezproblemowe odprowadzenie. Niejednokrotnie konieczne jest całkowite usunięcie napletka lub jego części. Niestety, czasem zabieg może być nieskuteczny, a wręcz może osiągnąć odwrotny skutek. Wynika to z faktu, iż powstające po operacji blizny mogą wtórnie zwężać ujście napletka. Wtedy konieczne jest powtórzenie zabiegu.

Po przeprowadzonej procedurze lekarz zabezpiecza penisa opatrunkiem, który powinien być zmieniony po dobie, i następnie powinien być regularnie zmieniany. Przez kilka pierwszych tygodni po zabiegu należy utrzymywać penisa w pozycji „do góry”, na przykład poprzez przyklejenie plastrem do brzucha.

Jest to o tyle istotne, że znacznie ułatwia proces gojenia się, a przede wszystkim wycofywanie się obrzęku. Należy również stosować maści i żele o działaniu przeciwbólowym, a także antybiotyki. Istotne jest, by przez pierwsze dwa tygodnie po zabiegu obchodzić się z penisem bardzo delikatnie.

Wynika to z faktu, że może występować przeczulica w obrębie żołędzi penisa, wynikająca z braku wcześniejszego bezpośredniego narażenia na bodźce mechaniczne. Jeżeli przeprowadzono zabieg polegający na poszerzeniu ujścia napletka, konieczne jest zastosowanie rehabilitacji prącia.

Stulejka jak wygląda?

Problem polega na nieodprowadzanym napletku, który jest przyklejony do żołędzi członka. Jak wygląda stulejka – problem z odprowadzeniem napletka na penisie.

Czy stulejka jest groźna?

Sama z siebie stulejka nie stanowi zagrożenia dla życia lub zdrowia. Ogranicza możliwość współżycia ze względu na wywoływany ból.

Stulejka Poznań

Popularne zabiegi