Poznań ul. Promienista 132
pon-pt: 11:00-19:00

Kaszaki

Kaszaki – niechciane zmiany podskórne, będące przyczyną wielu kompleksów.

Czym są i skąd się biorą kaszaki?

Kaszaki są bardzo częstą przypadłością występującą wśród ludzi obu płci. Zazwyczaj pojawia się na powierzchni skóry i ma charakter łagodny. Stanowią one nie tylko defekt estetyczny, ale mogą prowadzić do powstawania powikłań. Nieleczone mogą być przyczyną poważnych stanów zapalnych.

Punktem wyjścia kaszaków są gruczoły łojowe lub torebki włosowe. Kiedy ich ujścia zostają zaczopowane przez rogowaciejące i złuszczające się komórki nabłonka, wydzielina łojowa oraz powyższe komórki nie mają możliwości wydostania się na powierzchnie skóry.
W efekcie może dochodzić do powstania torbieli wypełnionej wydzieliną łojową.

Przyczyny powstawania kaszaków są bardzo zróżnicowane. Mogą być one wynikiem nieprawidłowej pielęgnacji skóry, na przykład przez stosowanie środków kosmetycznych zawierających silikony i oleje. Również narażenie na promieniowanie ultrafioletowe pochodzące z promieniowania słonecznego poprzez opalanie, zwłaszcza u osób powyżej 60 roku życia może sprzyjać powstawaniu kaszaków.

Ponadto ryzyko ich powstania zwiększają częste, powtarzalne urazy mechaniczne takie jak otarcia, stany zapalne mieszka włosowego, a także zaburzenia funkcjonowania gruczołów łojowych.

Jak się objawiają kaszaki?

Klasyczny kaszak najczęściej przybiera postać niewielkiego, podskórnego guzka. Zazwyczaj jego rozmiar nie przekracza kilku milimetrów, aczkolwiek w niektórych przypadkach mogą one osiągać wymiary nawet do kilku centymetrów. Kaszak jest zmianą bezbolesną o stosunkowo niewielkiej spoistości.

Najczęściej przybiera on barwę skóry, jednakże może również występować pod postacią białawego lub żółtawego guzka. W jego części centralnej zazwyczaj widoczny jest mieszek włosowy, który można zaobserwować jako niewielką, czarną kropkę. Skóra go pokrywająca nie wykazuje żadnych zmian patologicznych.

Kaszaki zazwyczaj umiejscawiają się w okolicach obficie owłosionych, w których występuje duże zagęszczenie mieszków włosowych. Przykładowe okolice charakterystyczne dla powstawania kaszaków to skóra owłosiona głowy, kark, klatka piersiowa, plecy, twarz, brzegi powiek, wzgórek łonowy, wargi sromowe oraz moszna.

Zmiany te, jak wcześniej wspomniano, w swojej pierwotnej formie nie dają dolegliwości bólowych, jednakże w niektórych przypadkach może dojść do nadkażenia i powstania stanu zapalnego. Objawia się on bolesnością, gromadzeniem treści ropnej, zaczerwienieniem oraz nadmiernym uciepleniem zmiany.

Jak się diagnozuje?

Diagnostyka kaszaków opiera się na badaniu fizykalnym. Wymaga ono pewnego doświadczenia, gdyż konieczne jest różnicowanie tych zmian z innymi podskórnymi guzkami takimi jak włókniaki czy tłuszczaki. To, co jest charakterystyczne dla kaszaków to po pierwsze miękka konsystencja guzka, a po drugie widoczne ujście mieszka włosowego w centralnej części zmiany.

Jak się leczy kaszaki?

Podstawową kwestią, o której należy pamiętać w przypadku stwierdzenia kaszaka jest to, że pod żadnym pozorem nie należy ich samodzielnie przekłuwać. Może to bowiem prowadzić do nadkażenia zmiany i powstania powikłania pod postacią stanu zapalnego wymagającego zastosowania antybiotykoterapii. Jest to szczególnie istotne, ponieważ w większości przypadków niepowikłane kaszaki nie wymagają żadnego leczenia i ustępują samoistnie.

Inaczej sytuacja wygląda w przypadkach, gdy kaszaki osiągają duże rozmiary. Stanowią one wtedy zarówno istotny defekt kosmetyczny jak i funkcjonalny. W tych sytuacjach konieczna jest konsultacja z chirurgiem, który kwalifikuje do odpowiedniego postępowania terapeutycznego.

Leczenie kaszaków polega na nacięciu zmiany sterylnym skalpelem, oraz dokładnym opróżnieniu torbieli kaszaka z zawartości. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, a jedyną pozostałością jest niewielka, ledwo zauważalna blizna. Zabieg wykonuje się w gabinecie chirurgicznym.

Również współczesna medycyna estetyczna oferuje możliwości pozbywania się kaszaków. Pierwszą z nich jest krioterapia, czyli leczenie poprzez oddziaływanie niskiej temperatury. Zaletą tego rodzaju zabiegu jest jego bezinwazyjność. Kaszak poddawany jest działaniu niskiej temperatury poprzez aplikację na niego ciekłego azotu. Powoduje to odmrożenie zmiany z następczym jej usunięciem.

Innym zabiegiem oferowanym przez medycynę estetyczną jest laserowe usunięcie kaszaka. Podstawowymi zaletami powyższych metod jest ich bezinwazyjność, bezbolesność, brak krwawienia oraz fakt, że nie pozostają po nich żadne blizny.

Czy można jakoś zapobiec powstawaniu kaszaków?

Niestety jak dotąd nie opracowano żadnej metody o udowodnionej skuteczności w zapobieganiu powstawania kaszaków. Jednakże istnieją sposoby, dzięki którym można zmniejszyć ryzyko powstania powyższych. Podstawą prewencji powstawania kaszaków jest dbałość o odpowiednią, regularną pielęgnację skóry, ze szczególnym naciskiem na stosowanie peelingów.

Wspomagają one złuszczanie martwego naskórka, dzięki czemu zapobiegają zaczopowaniu ujść mieszków włosowych oraz gruczołów łojowych, co jest bezpośrednim mechanizmem powstawania kaszaków. Ponadto należy podkreślić ponownie, żeby w razie stwierdzenia kaszaka, pod żadnym pozorem nie przekłuwać go samodzielnie ani nie wyciskać, aby uniknąć przykrych, długogojących się i pozostawiających szpecące blizny powikłań infekcyjnych.