Specjalista chirurg z 30 letnim stażem, certyfikowany lekarz medycyny estetycznej. Uczestnik licznych kongresów i szkoleń.
Trener technik: blefaroplastyki, liposukcji, zabiegów medycyny estetycznej. Ulubiony zabieg to plastyka powiek.
Członek Polskiego Towarzystwa Medycyny Estetycznej i Anti-Ageing, FUE Europe, ISHR.
Choroby proktologiczne
Choroby proktologiczne to schorzenia dotyczące okolicy odbytu, zarówno anodermy, brzegu, jak i kanału odbytu. Z uwagi na swoją lokalizację, zazwyczaj związane są z bardzo przykrymi dolegliwościami, takimi jak ból, świąd czy krwawienie. Do najczęstszych chorób wchodzących w grupę schorzeń proktologicznych należą hemoroidy i szczelina odbytu. Najniebezpieczniejszą z chorób proktologicznych jest rak odbytu. Leczeniem tych schorzeń zajmuje się lekarz proktolog.
Rak odbytu obejmuje dwie jednostki chorobowe – rak kanału odbytu oraz rak brzegu odbytu. Jest to stosunkowo rzadki nowotwór. Najważniejszym czynnikiem ryzyka jego powstawania jest infekcja wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Do innych czynników ryzyka należy infekcja wirusem HIV, bierne stosunki analne, przebyty rak szyjki macicy oraz leczenie immunosupresyjne związane z przeszczepami narządowymi.
Najczęstszym objawem tego nowotworu jest krwawienie z odbytu. Ponadto mogą występować ból, świąd, nietrzymanie stolca oraz wyczuwalny guz w obrębie odbytu lub pachwiny. Podstawą rozpoznania jest badanie histopatologiczne materiału pobranego na drodze biopsji chirurgicznej.
W sytuacji, gdy mamy do czynienia z wczesnym nowotworem, możliwe jest jego całkowite wyleczenie. W tym celu stosuje się radiochemioterapię dającą szansę na całkowite wyleczenie. W przypadku wystąpienia przerzutów, w grę wchodzi tylko paliatywna chemioterapia. Jednak zaawansowany rak odbytu charakteryzuje się złym rokowaniem.
Choroby proktologiczne to najczęściej żylaki odbytu, zaburzenia perystaltyki (zaparcia), nietrzymanie stolca.
Chirurdzy, którzy zajmują się leczeniem tych schorzeń to proktolodzy.
W celu wykrycia raka okolicy odbytu wykonuje się badanie proktologiczne (palcem), pozwala ono badać na głębokość do 10cm, najczęściej zmiany lokalizują się w tej okolicy. Badanie można uzupełnić o rektoskopię (badanie proktologiczne z wziernikiem).
Po wykryciu podejrzanej zmiany możłiwe są od razu zabiegi proktologiczne, np. gumkowanie hemoroidów lub usunięcie polipa elektrokoagulacją.
Polecamy uwadze:
