Poznań ul. Promienista 132/1
pon-pt: 11:00-19:00

Rehabilitacja oddechowa po COVID19


Rehabilitacja oddechowa po COVID19

Rehabilitacja oddechowa po COVID19

Co to jest SARS-CoV2?

SARS-CoV2 jest wirusem należącym do grupy koronawirusów, w której znanych jest dotychczas siedem wirusów potencjalnie chorobotwórczych dla człowieka. Reprezentuje typ RNA-wirusów, co znaczy, że cała informacja genetyczna wirusa zawarta jest w łańcuchu kwasu rybonukleinowego – RNA.

Wywołuje bardzo poważną chorobę zwaną ciężkim, ostrym zespołem oddechowym, prowadzącą do ciężkiego wirusowego zapalenia płuc oraz ostrej niewydolności oddechowej wymagającej mechanicznej wentylacji z wykorzystaniem respiratora. Wirus przenosi się drogą kropelkową, to znaczy poprzez kontakt z aerozolem wydzielin z układu oddechowego, emitowanego podczas kaszlu, kichania, a nawet mówienia.

SARS-CoV2 jest wirusem osłonkowym o kulistym kształcie. Osłonka wyposażona jest w wiele wypustek. Jego sekwencje białkowe wykazują duże podobieństwo do koronawirusów wyizolowanych od nietoperzy. Zaobserwowano z kolei wiele różnic między wirusem SARS-CoV2, a tymi wywołującymi SARS, z którego epidemią mieliśmy do czynienia w Chinach na początku XXI wieku, a także MERS. COVID19 wywoływany przez SARS-CoV2 charakteryzuje się niższą śmiertelnością od SARS czy MERS, jednakże zakaźność jest dużo większa, stąd pandemia wirusa stanowi bardzo duży problem epidemiologiczny na skalę światową.

Wirus SARS-CoV2 powoduje indukowanie nadmiernej odpowiedzi immunologicznej. Najczęściej atakuje układ oddechowy, ale może wywoływać schorzenia układu nerwowego, układu pokarmowego, moczowego czy też krwionośnego. Może również dochodzić do uogólnienia zakażenia, a w skrajnych przypadkach nawet do sepsy.

Czym jest i jak się objawia COVID19?

COVID19 jest chorobą zakaźną układu oddechowego, wywoływaną przez zakażenie opisanym powyżej wirusem SARS-CoV2. Pierwsze przypadki choroby zostały opisane pod koniec 2019roku w Chinach w okolicy Wuhan. Do dnia, w którym pisano artykuł, w Polsce zostało odnotowanych 2,53milionów zachorowań, oraz ponad 57tysięcy zgonów spowodowanych tą chorobą.

Do zakażenia dochodzi poprzez transmisję kropelkową, najczęściej w wyniku kaszlu bądź kichania przez osobę chorą. Okres inkubacji wirusa, czyli czas od zarażenia do wystąpienia pierwszych objawów, waha się zazwyczaj w przedziale między 2 do 14 dni. Średni okres inkubacyjny trwa około 5 dni. Jednakże już na 2 doby przed wystąpieniem objawów, osoba chora jest osobą zakażającą.

Do najczęstszych i najbardziej podstawowych objawów choroby zwanej COVID-19 są gorączka powyżej 38stopni Celsjusza, suchy kaszel, duszność, ból mięśni, osłabienie, a także utrata węchu lub smaku. W przypadkach ostrych może dojść do infekcji dolnych dróg oddechowych i atypowego zapalenia płuc, co wiąże się z dużymi kłopotami z oddychaniem, a niejednokrotnie bólami w klatce piersiowej.

Oczywiście nie są to jedyne możliwe objawy. Niejednokrotnie obserwuje się również katar, biegunki, nudności i wymioty, bóle głowy, splątanie, przekrwienie spojówek, krwioplucie czy stany zapalne zatok. Objawy te jednak są zdecydowanie mniej typowe i obserwowane są zdecydowanie rzadziej.

Złotym standardem postawienia rozpoznania COVID-19 jest wykonanie testu RT-PCR mającego na celu wykrycie obecności RNA wirusa SARS-CoV2. Materiał pobierany jest na drodze wymazu z nosogardła. W zależności od możliwości przerobowych oraz dostępności laboratoriów diagnostycznych, wynik dostępny jest zazwyczaj od kilku do 48godzin od pobrania wymazu. Do wymazu kierowani są pacjenci, u których na podstawie objawów klinicznych lekarz wysnuwa podejrzenie o możliwości zakażenia.

Inną możliwością jest wykonanie szybkiego testu antygenowego, którego wynik otrzymujemy nawet po 30 minutach. Badanie to jest mniej dokładne niż test RT-PCR, jednakże jest wystarczające do postawienia rozpoznania w sposób szybki.

Ostatnim rodzajem badań są tak zwane testy antygenowe, jednakże one nie informują o aktywnym zakażeniu, a jedynie o tym, czy pacjent miał kontakt z wirusem SARS-CoV2. Testy te wykrywają bowiem przeciwciała wytwarzane przez organizm jako wynik odpowiedzi immunologicznej czy to po kontakcie z wirusem, czy też po przyjęciu szczepionki.

W chwili obecnej podstawową metodą profilaktyki zakażenia wirusem SARS-CoV2 oraz choroby COVID-19 jest przyjęcie pełnej dawki szczepienia. Szczepionka powoduje wytwarzanie przeciwciał wskutek kontaktu z białkami wirusa bądź też kwasem nukleinowym RNA. W ten sposób budowana jest odporność. Poza szczepieniem oczywiście konieczne jest zachowanie dystansu społecznego, dbanie o higienę, częste mycie i dezynfekcja rąk oraz prawidłowe stosowanie masek ochronnych.

Szczególnie ważne jest to, by stosować je prawidłowo. Noszenie maski pod nosem albo na brodzie w żaden sposób nie chroni przed zakażeniem. Prawidłowe noszenie maski polega na zasłanianiu zarówno ust, jak i nosa.

Jakie mogą być powikłania oddechowe COVID19?

COVID-19 stanowi problem nie tylko w fazie ostrej infekcji, ale również w tym, że choroba może dawać wiele odległych powikłań dotyczących różnych układów. Na potrzeby niniejszego artykułu, skoncentrowano się jedynie na powikłaniach związanych z układem oddechowym.

Oddechowe powikłania po przebyciu COVID-19 dotyczą przede wszystkim tych pacjentów, u których przebieg infekcji był ciężki, powikłany ostrą niewydolnością oddechową. Mogą one mieć różne nasilenie. Najłagodniejszym powikłaniem związanym z układem oddechowym jest zmniejszenie tolerancji wysiłku i ogólne pogorszenie kondycji fizycznej.

Niejednokrotnie zdarza się, że młody człowiek, uprawiający sport, żyjący aktywnie, po przebyciu COVID-19 ma problem z wejściem po schodach na pierwsze piętro.

Może to w znaczny sposób upośledzać funkcjonowanie w społeczeństwie, ale i wiązać się z koniecznością dużych zmian w dotychczasowym trybie życia, a niejednokrotnie ze zmianą zawodu. Często jest to znacznym obciążeniem psychicznym, skutkującym niejednokrotnie depresją, a nawet zespołem stresu pourazowego. W trakcie przebiegu COVID-19, zwłaszcza w przypadku długotrwałego unieruchomienia, może dochodzić do atrofii mięśnie, także dotyczących mięśni tułowia oraz mięśni oddechowych. Skutkuje to niejednokrotnie dusznością wysiłkową.

U pacjentów poddawani intensywnej terapii i wentylacji mechanicznej może dojść do upośledzenia funkcjonowania przepony poprzez zanik włókien mięśniowych, osłabienie ich kurczliwości oraz przebudowę strukturalną. Na szczęście zmiany te są odwracalne, a odpowiednia rehabilitacja może przyspieszyć proces regeneracji. Dlatego ważna jest oprócze leczenia Rehabilitacja oddechowa po COVID19.

Czym jest SIS?

SIS, czyli Super Indukcyjna Stymulacja jest innowacyjnym, kompleksowym programem rehabilitacji oddechowej. Technologia ta opiera się na wykorzystaniu oddziaływania pola elektromagnetycznego o wysokiej intensywności. Jej zadaniem jest wspomaganie przywracania kurczliwości mięśni oddechowych, do których należą przepona oraz mięśnie międzyżebrowe..

Ponadto BTL SIS wspomaga osłabioną wentylację płuc, zwiększa intensywność wymiany gazowej, czym przyczynia się do poprawy parametrów oddechowych, a także związanych z krążeniem krwi i równowagą hemodynamiczną – Rehabilitacja oddechowa po COVID19.

Rehabilitacja oddechowa po COVID19 –  Jak działa SIS?

Działanie BTL SIS opiera się na oddziaływaniu pola elektromagnetycznego o wysokiej częstotliwości na komórki nerwowe, a w efekcie na mięśniowej. Pole elektromagnetyczne wywołuje potencjał czynnościowy w neuronie i jego dalsze przekazywanie do komórki efektorowej, czyli włókien mięśni poprzecznie prążkowanych budujących mięśnie oddechowe. Sygnał elektryczny przekazywany z neuronu powoduje wydzielanie się z zakończeń nerwowych przekaźnika zwanego acetylocholiną i jego następcze wiązanie z receptorami na powierzchni włókna mięśniowego.

W rezultacie dochodzi do kaskady procesów na poziomie molekularnych prowadzących do przemieszczania się względem siebie włókien aktynowych i miozynowych we wnętrzu komórki mięśniowej. Powoduje to skurcz mięśni oddechowych wraz z następczym rozkurczem, a tym samym pobudzanie oddychania.

Jakie są korzyści płynące z rehabilitacji oddechowej oraz jej cele?

Jak wspomniano wcześniej, podstawowym zadaniem rehabilitacji oddechowej wykorzystującej BTL SIS jest wspomaganie funkcji mięśni oddechowych poprzez indukowanie ich intensywnych skurczów o delikatnym nasileniu, a także poprawę krążenia w obrębie narządów klatki piersiowej, a szczególnie płuc. Dzięki temu dochodzi do zwiększenia efektywności rehabilitacji oddechowej i przywracania prawidłowej czynności układu oddechowego po przebytym zapaleniu płuc w przebiegu COVID-19.

Oczywiście technologia BTL SIS jest tylko częścią kompleksowej rehabilitacji oddechowej, która powinna być połączona z fizjoterapią polegającą na mobilizacji kręgosłupa szyjnego i piersiowego, mobilizacji przepony z jednoczasowym rozluźnieniem pomocniczych mięśni oddechowych. Rehabilitacja oddechowa po zakażeniu COVID-19 jest najbardziej efektywna, jeśli jest zastosowana w okresie tak zwanego okna terapeutycznego, obejmującego pierwsze dwa miesiące po wyzdrowieniu.

Podstawowe cele rehabilitacji oddechowej po przebytym COVID-19 obejmują między innymi likwidację szczątkowych ognisk zapalnych, mikrozwapnień oraz zmian resztkowych, odbudowę potencjalnie uszkodzonej błony śluzowej oskrzeli, a tym samym przywrócenie jej prawidłowej funkcji oraz drożności i przepustowości oskrzeli.

W połączeniu z dodatkową ochroną przed powstawaniem pozapalnych zwłóknień, przyczynia się do ogólnej poprawy czynności oddechowej. Ponadto powoduje poprawę krążenia krwi i chłonki, czym przyczynia się do zwiększenia efektywności wymiany gazowej, a także wzmaga ogólnoustrojową odporność nieswoistą.

Rehabilitacja oddechowa po COVID19 – Jaki jest zakres działania SIS?

Podstawowy zakres zabiegu z wykorzystaniem BTL SIS obejmuje przestrzeń pomiędzy 1 a 6 żebrem, czyli w odniesieniu do kręgosłupa, pomiędzy 3 a 8 kręgiem piersiowym. Jest to o tyle ważne, iż w tym obszarze znajdują się korzenie płuc oraz zasadnicze unerwienie płuc oraz oskrzeli. To tutaj powstają podstawowe odruchy oraz ich ogólne efekty. Ponadto w tym obszarze znajduje się obszar wpływu na mięśnie odpowiadające za wydech w procesie wymuszonego oddychania zachodzącego wtedy, gdy prawidłowy oddech jest zaburzony.

Drugim zakresem działania rehabilitacji oddechowej SIS jest okolica podłopatkowa, gdzie działanie ma na celu poprawę przepływu krwi, zapobieganie zmianom zakrzepowym, a także likwidację resztkowych ognisk zapalnych. Trzeci obszar obejmuje pas między 6 a 8 przestrzenią międzyżebrową w linii pachowej środkowej. Tutaj odbywa się pobudzanie czynności mięśni odpowiedzialnych przede wszystkim za wdech. Z kolei obszar pomiędzy 7 a 10 kręgiem piersiowym powoduje stymulację mięśni odpowiedzialnych za wydech oraz odruch kaszlu.

Jakie są przeciwwskazania do zastosowania SIS?

Podobnie jak w przypadku każdej procedury terapeutycznej, również SIS jest przeciwwskazany u niektórych pacjentów. Przeciwwskazania obejmują takie stany jak zatrucie o dużym stopniu ciężkości, niestabilność stanu ogólnego oraz neurologicznego, gorączka, niewydolność krążeniowo-oddechowa III typu, rozedma płuc, odma opłucnowa, nieuregulowane nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, zatorowość płucna, obecność rozrusznika serca, a także ciężka niewydolność wątroby i nerek.

Rehabilitacja oddechowa po COVID19 Poznań

lek.med. Włodzimierz Rosiński
5/5 - (9 votes)

Popularne zabiegi

+48 571 323 530

+48 571 323 530