Leczenie grzybicy paznokci

leczenie grzybicy paznokciLeczenie grzybicy paznokci laserem to skuteczny i bezbolesny zabieg.

Czym jest grzybica paznokci?

Grzybica paznokci jest schorzeniem dermatologicznym o podłożu infekcyjnym. Jej przyczyną jest zakażenie dermatofitami, czyli grzybami o wysokim powinowactwie do skóry i jej przydatków. Może dotyczyć zarówno paznokci dłoni i stóp, jednakże znacznie częściej dotyczy tych drugich. Jest to choroba, którą bardzo łatwo się zarazić, jednak jej wyleczenie stanowi spore wyzwanie.

Może ona dotyczyć jednej płytki paznokciowej bądź kilku na raz. Najczęściej dotyczy paznokci palca pierwszego i piątego. Przyczyną jest najprawdopodobniej fakt, iż palce te najściślej przylegają do buta i są poddawane największym obciążeniom. Niestety, jest to schorzenie często niezauważane i lekceważone.

Jednakże wbrew powszechnej opinii, nie ma możliwości aby grzybica paznokci ustąpiła samoistnie.
W rezultacie powyższych zachowań, obecnie problem ten dotyczy już około 1/5 polskiej populacji.

Jak dochodzi do grzybicy paznokci?

Grzybica paznokci powstaje, kiedy z różnych przyczyn dochodzi do zainfekowania dermatofitami obszaru płytki paznokciowej, przy niewystarczającej wydolności układu odpornościowego. Bardzo częstym mechanizmem jej powstania jest bezpośrednie rozprzestrzenianie się infekcji, czyli innymi słowy jako powikłanie grzybicy stóp, która jest bardzo częstą przypadłością, jednak dużo łatwiejszą do wyleczenia.

Jednym z istotnych czynników ryzyka wystąpienia grzybicy paznokci są zaniedbania higieniczne. Aczkolwiek należy pamiętać, iż niestety, ten czynnik jest często niedoceniany i pomijany w opisach tej choroby. Tymczasem zaniedbania higieniczne powodują zaistnienie sprzyjających warunków dla rozwoju grzybów oraz tworzenia się procesu infekcyjnego. Te sprzyjające warunki to przede wszystkim ciepło i wilgoć, tak więc chociażby niestaranne wycieranie stóp po kąpieli, a także stosowanie nieoddychającego obuwia.

Uszkodzona płytka paznokciowa jest idealnym ułatwieniem dla grzybów do kolonizacji. Dlatego też tak ważne jest, aby prawidłowo obcinać paznokcie (niezbyt krótko) oraz uważać na wszelkie urazy.

Bardzo istotną kwestią sprzyjającą rozwojowi grzybicy paznokci jest współistnienie chorób, które są związane z upośledzeniem funkcjonowania układu odpornościowego, co sprzyja powstawaniu zakażeń o różnej etiologii, w tym grzybiczych. Do tej grupy zaliczane są na przykład różnego rodzaju niedobory odporności, cukrzyca czy choroby nowotworowe, a zwłaszcza te dotyczące układu krwiotwórczego oraz układu chłonnego.

Jak się objawia grzybica paznokci?

Obraz kliniczny grzybicy paznokci jest bardo charakterystyczny i często wystarczy zwykłe obejrzenie stopy, aby ją rozpoznać. Istotą objawów jest stopniowa, postępująca zmiana wyglądu paznokcia. Początkowo dochodzi do przebarwień. Paznokcie przybierają początkowo białego odcienia, następnie żółtego, aby w końcu stać się brązowe.

Następnie dochodzi do rozwarstwiania i złuszczania się płytki paznokciowej i, paradoksalnie,
w rezultacie do jej pogrubienia. Powoduje to utrudnienie w obcinaniu paznokci, związane po pierwsze z większą grubością, ale także z większą kruchością płytki paznokciowej. W efekcie zwiększa się ryzyko wystąpienia dodatkowy uszkodzeń, które dają jeszcze większą możliwość do kolonizacji przez grzyby.

Ponadto, grzybicy paznokci często towarzyszy bardzo nieprzyjemny zapach, związany z gromadzeniem się pod płytką paznokciową, a także w jej wyłomach i pęknięciach żywych, ale także martwych i gnijących fragmentów grzybni.

Jak leczyć grzybicę paznokci?

Leczenie grzybicy paznokci jest procesem trudnym i skomplikowanym, a także długotrwałym. W przypadku paznokci dłoni jest to co najmniej 4 tygodnie, w przypadku stóp minimalny okres leczenia to aż 6 tygodni. Zazwyczaj stosuje się leczenie dermatologiczne, zewnętrzne, pod postacią lakierów zawierających lek przeciwgrzybiczy – amorolfinę.

Jednakże również współczesna medycyna estetyczna znajduje zastosowanie w leczeniu grzybicy paznokci. Jedną z metod wykorzystywanych w tym celu są zabiegi z zastosowaniem lasera diodowego.

Leczenie grzybicy paznokci laserem

Charakteryzuje się on tym, że jego poszczególne wiązki mają tę samą długość fali i bardzo niewielkie rozproszenie. Dzięki tym właściwością, laser diodowy działa w sposób celowany, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia tkanek sąsiadujących.

Podstawowy mechanizm tej technologii opiera się na zjawisku fototermolizy. Polega na wywoływaniu precyzyjnego przegrzania naświetlanej okolicy. Dzięki temu zjawisku dochodzi do termicznego niszczenia komórek grzyba. Ponadto, oddziałując na skórę okolicy macierzy paznokcia, wywołuje jej mikrouszkodzenia.

W rezultacie dochodzi do pobudzenia procesów regeneracyjnych. Przejawiają się one stymulacją syntezy włókien kolagenowych i elastynowych, a także innych procesów stymulujących regenerację płytki paznokciowej. Dzięki temu mechanizmowi dochodzi do wzmocnienia struktury płytki paznokciowej, a także do zwiększenia jej wytrzymałości i odporności na uszkodzenia.

Efektem tego jest znaczne utrudnienie kolonizacji grzybiczej, poprzez usuwanie korzystnych dla rozwoju grzybów. Dzięki temu mechanizmowi, technologia ta znajduje zastosowanie w leczeniu grzybicy paznokci i jest skuteczną alternatywą dla leczenia farmakologicznego.

Bardzo ważne jest odpowiednie przygotowanie do zabiegu. Po pierwsze należy zadbać, aby porządnie odkazić buty. Ponadto, na miesiąc przed planowanym zabiegiem należy zrezygnować z opalania. Około tygodnia przed przeprowadzeniem laseroterapii zaleca się odstawienie wszystkich leków modyfikujących krzepnięcie krwi, steroidów, a także leków będących fotouczulaczami.

Powrót do ich przyjmowania można rozważyć dopiero 2 tygodnie po zabiegu. Sama procedura polega na naświetleniu płytki paznokciowej przy użyciu specjalnej głowicy, umieszczonej w odległości ok. 2cm nad płytką paznokciową. Czas jej trwania zazwyczaj nie przekracza 20 minut. Przez około 2 tygodnie po zabiegu nie należy korzystać z sauny ani brać gorących kąpieli.

Leczenie grzybicy laserem diodowym jest przeciwwskazane między innymi u kobiet w ciąży i karmiących piersią, u osób z aktywnymi chorobami nowotworowymi i autoimmunologicznymi, u chorych na przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego, układu wewnątrzwydzielniczego (w tym cukrzycę), a także z aktywnymi stanami zapalnymi zwłaszcza w obrębie skóry i tkanki podskórnej.

[Głosów:1    Średnia:5/5]