Jak się pozbyć hemoroidów

Jak się pozbyć hemoroidów?

Czym są hemoroidy?

Hemoroidy, często nazywane żylakami odbytu, są w dzisiejszych czasach bardzo częstą i uciążliwą dolegliwością. Są to powiększone, wypadające poduszeczki odbytowe. Bezpośrednia przyczyna ich powstawania nie została do końca poznana, aczkolwiek uważa się, że w zdecydowanej większości przypadków hemoroidy są zmianami pierwotnymi. Rzadko są wtórne do innych schorzeń, takich jak na przykład rak odbytnicy.

Patofizjologia powstawania hemoroidów polega w dużej mierze na procesach degradacyjnych podporowej tkanki łącznej oraz mięśni gładkich. Poduszki odbytowe po wypadnięciu ulegają zrogowaceniu oraz przerostowi w obrębie strefy przejściowej, a w wyższych stopniach także nabłonka walcowatego odbytnicy.

Wyodrębniono czynniki ryzyka, które pośrednio mają wpływ na powstawanie hemoroidów. Należą do nich między innymi zaparcia, ciąża, siedzący tryb życia, praca siedząca (bardzo częste u zawodowych kierowców), a nawet zbyt długie przesiadywanie w toalecie (na przykład czytanie podczas defekacji).

Do głównych objawów hemoroidów należą przede wszystkim krwawienie oraz wypadanie. Objawy te mogą występować zarówno w sposób izolowany jak i wspólnie. Krwawienia są niewielkie, objawiają się występowaniem świeżej krwi na powierzchni stolca lub na papierze toaletowym.

Ponadto, objawom tym może towarzyszyć dyskomfort, świąd, a nawet ból, nasilający się szczególnie podczas aktu defekacyjnego. Na bardziej zaawansowanych etapach choroby częste jest brudzenie bielizny śluzem oraz wydzieliną kałową.

W chorobie hemoroidalnej można wyodrębnić cztery stopnie zaawansowania, w zależności od nasilenia wypadania poduszeczek odbytowych.

  1. Pierwszy stopień – hemoroidy widoczne są w badaniu endoskopowym, jednakże nie wypadają na zewnątrz odbytu, w związku z powyższym w klinicznym badaniu per rectum są niewidoczne. Jednakże możliwe jest krwawienie.
  2. Drugi stopień – hemoroidy wypadają podczas defekacji, po czym samoistnie wracają na swoje miejsce.
  3. Trzeci stopień – hemoroidy przebywają na zewnątrz przez cały czas, jednakże dają się łatwo odprowadzić ręcznie.
  4. Czwarty stopień – hemoroidy przebywają na zewnątrz cały czas, jednakże ich odprowadzenie jest niemożliwe.

Hemoroidy zazwyczaj przebiegają łagodne, jednakże mogą wiązać się z występowaniem ostrych powikłań, takich jak zakrzepica w obrębie wypadniętych hemoroidów, masywne krwotoki, a w skrajnych przypadkach nawet martwicy tkanek.

Podstawowy sposób rozpoznania choroby hemoroidalnej opiera się na badaniu fizykalnym przez odbyt. Istnieje kilka sposobów raczenia sobie z tym problemem, dobieranych w zależności od stopnia zaawansowania. Opierają się zarówno na leczeniu chirurgicznym jak i zachowawczym. W tym ostatnim bardzo dobrą propozycję oferuje współczesna medycyna estetyczna.

Jak się pozbyć hemoroidów? Metody

Gumowanie hemoroidów metodą Barrona

Gumowanie, czyli podwiązywanie hemoroidów metodą Barrona jest bezoperacyjną metodą leczenia żylaków odbytu, charakteryzująca się wysokim bezpieczeństwem oraz skutecznością. Jest to metoda stosowana już od ponad 40 lat i wchodzi w zakres kompetencji chirurgii małoinwazyjnej.

Jej istotą jest założenie gumowej opaski na szyję guzka krwawniczego, co z kolei doprowadza do jego martwicy i oddzielenia się od żyły macierzystej. Metoda ta jest wysoce skuteczna w hemoroidach w stopniu I i II, a także w niektórych przypadkach w stopniu III.

Podstawowym elementem niezbędnym do wykonania podwiązywania hemoroidów metodą Barrona jest badanie anoskopowe, od którego zaczyna się zabieg. Po zlokalizowaniu guzka hemoroidalnego, przez odbyt wprowadzane jest specjalne urządzenie zwane ligatorem, wyposażone w dwie podwiązki.

Poprzez wykorzystanie podciśnienia, ligator zasysa guzek krwawniczy do wewnątrz. Następnie na szypułę hemoroidu nakładane są dwie gumki, które zsuwają się na szyję guzka odcinając dopływ krwi i powodujące jego obwodowe niedokrwienie.

Bardzo istotne jest, by pamiętać, że podstawa ligatora powinna być oparta około 5mm linii grzebieniastej, w obszarze pozbawionym czuciowych zakończeń nerwowych. Gwarantuje to bezbolesny przebieg zabiegu. Po około 10 do 16 dni od przeprowadzenia procedury, niedokrwiony guzek ulega martwicy oraz odpada.

Co prawda możliwe jest usunięcie wszystkich guzków krwawniczych podczas jednego zabiegu, zazwyczaj jednak są one usuwane pojedynczo w odstępach 3 do 4-tygodniowych. Związane to jest z celowością zmniejszenia ryzyka powikłań pod postacią martwicy. Skuteczność metody Barrona jest wysoka i sięga 80-90%.

Jak się pozbyć hemoroidów? – gumkowanie

Po przeprowadzeniu zabiegu podwiązywania hemoroidów u większości pacjentów obserwowane jest uczucie pełności i dyskomfortu w odbycie, które ustępuje samoistnie i nie wymaga leczenia. Najczęstszym powikłaniem metody Barrona jest ból w kanale odbytu, który wynika najczęściej z założenia gumek poniżej linii grzebieniastej, lub też z wystąpieniem silnego skurczu zwieracza odbytu, które obserwowane jest po zabiegu. Rzadszą przyczyną bólu w kanale odbytu jest powstanie zakrzepu wewnątrz guzka.

Drugim, rzadziej występującym powikłaniem jest krwawienie z odbytu, którego przyczynę można określić bazując na czasie, w jakim wystąpiło. Jeżeli do krwawienia dochodzi między drugim a czwartym dniem po zabiegu, powodem jest zazwyczaj zsunięcie się gumek z guzka. Natomiast w późniejszym czasie, to znaczy między piątym, a siódmym dniem, wynika ono najczęściej z wytworzenia się owrzodzenia bądź martwicy niedokrwionej części hemoroidu.

Z kolei jeżeli obserwowane jest około 2 tygodni po przeprowadzeniu procedury, jest ono wtedy zazwyczaj objawem towarzyszącym oddzielenia się guzka od jelita. Jeszcze rzadszymi powikłaniami mogą być infekcje miejscowe, a w skrajnych przypadkach zakażenia ogólnoustrojowe.

Podstawowym i najważniejszym przeciwwskazaniem do przeprowadzenia zabiegu podwiązywania żylaków metodą Barrona jest występowanie stanu zapalnego kanału odbytu oraz odbytnicy. Również należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwkrzepliwe i antykoagulanty.

Jak się pozbyć hemoroidów? – Hemoron

Działanie technologii Hemoron opiera się na dążeniu do przywrócenia guzkom hemoroidalnym fizjologicznej wielkości poprzez zmniejszenie dopływu krwi. Jest to bardzo wysoko wyspecjalizowana diatermia jednobiegunowa, która obecnie jako jedyna nie powoduje zwęglenia się tkanek, a jedynie ich zagotowanie.

Elektroda urządzenia Hemoron ma specjalne działanie i budowę umożliwiającą zogniskowanie wiązki energii cieplnej tak, by ogrzaniu uległa nie błona śluzowa w miejscu przyłożenia elektrody, a komórki naczyń krwionośnych biegnących dokładnie pod miejscem przyłożenia.

Dzięki temu błona śluzowa pozostaje nienaruszona. Jest to metoda o największej małoinwazyjności wśród dostępnych obecnie na rynku. Zabieg jest krótkotrwały, ponieważ jego przeprowadzenie zwykle nie przekracza 40 minut.

Dodatkową zaletą aparatu Hemoron jest fakt, że działa on na baterie i nie wymaga stałego podłączenia do sieci elektrycznej. Zakres natężenia prądu używanego przez aparat Hemoron zapewnia całkowite bezpieczeństwo i nie wiąże się nawet z minimalnym ryzykiem porażenia prądem.

Podstawą kwalifikacji do zabiegu z wykorzystaniem aparatu Hemoron jest konsultacja lekarska, podczas której przeprowadzany jest wywiad, wykonywane badanie odbytu, podczas którego lekarz weryfikuje rozpoznanie choroby hemoroidalnej oraz ocenia stopień zaawansowania schorzenia. Bezpośrednio przed zabiegiem konieczne jest oczyszczenie końcowego odcinka odbytnicy poprzez zastosowania czopków glicerynowych lub lewatywy.

Zabieg z wykorzystaniem aparatury Hemoron opiera się na wykorzystaniu śródzabiegowej anoskopii, podczas której dochodzi do mapowania śluzówki odbytnicy.W toku tego procesu ujawniane są kolejne guzki krwawnicze, które dzięki zastosowaniu diatermii jednobiegunowej są od razu koagulowane. Znieczulenie do zabiegu nie jest konieczne, gdyż strefa błony śluzowej jelita, w której pojawiają się guzki krwawnicze jest bezbolesna.

Odczucie podczas zabiegu można porównać do parcia na stolec. We wczesnych stadiach zaawansowania (I – III) w większości przypadków wystarcza trzykrotne powtórzenie zabiegu. Interwał pomiędzy poszczególnymi powtórzeniami zazwyczaj mieści się  w przedziale od trzech do sześciu tygodni. W IV stopniu zaawansowania plan leczenia i powtórzeń zabiegu dobierany jest indywidualnie.

Zabieg z wykorzystaniem technologii Hemoron charakteryzuje się stosunkowo dużą skutecznością. Choć sama metoda jest stosunkowo młoda, więc długoterminowe dane są dość ograniczone, jednakże na podstawie dotychczasowych obserwacji, przeprowadzenie pełnej kuracji zapewnia efekt terapeutyczny na okres około dwóch lat.

Zabieg z wykorzystaniem aparatury Hemoron charakteryzuje się bardzo wysokim bezpieczeństwem. Jest najmniej inwazyjną metodą dostępną obecnie na rynku. W związku z powyższym ryzyko powikłań jest dużo mniejsze niż w przypadku metod chirurgicznych oraz innych metod zachowawczych i wynosi około 0,5%, co czyni tę metodę najbezpieczniejszą wśród obecnie stosowanych.

Powrót do pełnej sprawności możliwy jest praktycznie od razu po zakończeniu zabiegu. Bezpośrednio, przez kilka dni po zabiegu może być odczuwalny niewielki ból oraz krwawienie. U części pacjentów mogą jeszcze przez jakiś czas utrzymywać się dolegliwości sprzed zabiegu, jednakże stopniowo zmniejszają one swoje nasilenie. Zalecane jest, by w trakcie trwania kuracji (czyli w przedziale pomiędzy pierwszym, a ostatnim powtórzeniem zabiegu), powstrzymać się od podejmowania wysiłku fizycznego.

Piśmiennictwo:

  1. Garden OJ, Chirurgia. Podręcznik dla studentów, Urban&Partner, 2009.
  2. Barron J, Fallis LS, Non-Operative Treatment of Internal Hemorrhoids, Can Med Assoc J, 1964 Apr 11; 90(15): 910-4.
  3. Aram FO, Rubber Band Ligation for Hemorrhoids: an Office Experience, Indian J Surg, 2016 Aug; 78(4): 271-4
  4. McKeown DG, Goldstein S, Hemorrhoid Banding, StatPearls Publishing; 2022 Jan. 2022 Jun 5.
  5. Dvorák Z, Mini-Invasive Treatment of Hemorrhoids Using the Hemoron Apparatus. Personal experience, Rozhl Chir., 2004 Mar; 83(3): 138-9.

Jak się pozbyć hemoroidów? Poznań

5/5 - (7 votes)